Film as a medium for communicating models of fatherhood: Selected examples
DOI:
https://doi.org/10.15633/sce.01402Słowa kluczowe:
cinema, emotional communication, film communication, fatherhood, metaphysics of absenceAbstrakt
Cinema possesses a distinctive capacity to convey psychological depth—not merely through dialogue or narration, but more importantly through visual imagery, rhythm, sound, and silence. Film engages viewers on both emotional and subconscious levels, allowing for a deep sense of empathy with characters’ inner lives and conflicts, often without the need for explicit articulation. In 2005, Сеанс, the acclaimed Russian film studies journal, published an article inviting readers to reflect on the portrayal of fathers in cinema. “Отцы и сыновья” (“Fathers and Sons”), a piece by Pavel Kuznetsov, presents 24 international films exploring the theme of fatherhood. Kuznetsov examines these works through the lens of their ties to biblical, classical Greek, and Freudian narratives, particularly those centred on tense dynamics between authoritarian fathers and rebellious sons. Similarly, in his essay “Wizerunek ojca w polskich mediach na przełomie XIX i XX wieku” (“The Image of the Father in the Polish Media at the Turn of the 20th Century”), Krzysztof Arcimowicz identifies emerging models of fatherhood such as “the partner and protector of the child” and “the birthing father,” which challenge traditional archetypes such as “the breadwinner,” “the head of the family,” and “the strict disciplinarian.” This typology can also be applied to the present selection, which offers a preliminary exploration of the theme through a curated set of 21st-century narrative films. The article presents a selected, chronological, and subjective overview of cinematic portrayals of fatherhood. It does not claim to be exhaustive, but rather aims to outline key directions and representations within a broader discourse.
Bibliografia
Arcimowicz, K. (2003). Obraz mężczyzny w polskich mediach. Prawda. Fałsz. Stereotyp. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Arcimowicz, K. (2008). Wizerunek ojca w polskich mediach na przełomie XIX i XX wieku. In M. Fuszary (Ed.), Nowi mężczyźni? Zmieniające się modele męskości we współczesnej Polsce. Trio Warszawa.
Augustyn, J. (2003). Ojcostwo. Aspekty pedagogiczne i duchowe. WAM.
Badinter, E. (1993). XY tożsamość mężczyzny. W.A.B.
Biddulph, S. (2004). Męskość. Dom Wydawniczy Rebis.
Bullinger, H. (1997). Mężczyzna czy ojciec. Niezależna Oficyna Wydawnicza.
Canfield, K. (2007). Serce ojca. Jak być dobrym ojcem. Instytut Wydawniczy PAX.
Dąbrowska-Wnuk, M. (2007). Na drodze ku nowemu ojcostwu. In E. Mandal (Ed.), W kręgu gender. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Groeningen, F. Van (Director). (2018). Beautiful Boy [Film].
Lewandowski, R. (Director). (2011). Kret [Film].
Muccino, G. (Director). (2006). The Pursuit of Happyness [Film].
Piekorz M. (Director). (2004). Pręgi [Film].
Pospiszyl, K. (1986). O miłości ojcowskiej. Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych.
Pulikowski, J. (2001). Czy w dzisiejszych czasach warto być ojcem? In D. Kornas-Biela (Ed.), Oblicza ojcostwa. Towarzysto Naukowe KUL.
Pulikowski, J. (2002). Warto być ojcem. Inicjatywa Wydawnicza Jerozolima.
Rise, C. (2005). Ojciec. Niezgoda na nieobecność. Jedność.
Trzaskalski P. (Director). (2012). Mój rower [Film].
Więcławska, A. (2009). Ojcostwo w świecie współczesnym. Paedagogia Christiana, 2/24.
Witczak, J. (1987). Ojcostwo bez tajemnic. Towarzystwo Rozwoju Rodziny.
Zeller, F. (Director). (2020). Ojciec [Film].
Zvyagintsev, A. (Director). (2003). Vozvrashcheniye [Film].
Кузнецов, П. (2005). Отцы и сыновья. История вопроса. Сеанс, 21/22.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Michał Legan (Author)

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Autorzy publikujący w czasopiśmie udzielają jego wydawcy zgody o następującej treści:
- Autor zachowuje autorskie prawa majątkowe do utworu, a jednocześnie udziela wydawcy czasopisma zgody na jego pierwszą publikację w wersji drukowanej i wersji online na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe oraz zgody na wykonywanie opracowań, w tym przekładów.
- Autor ma możliwość udzielania zgody niewyłącznej na opublikowanie utworu w wersji, która ukazała się w czasopiśmie (np. zamieszczenia go w repozytorium instytucjonalnym lub opublikowania w książce), wraz z informacją o jego pierwszej publikacji w czasopiśmie.
- Autor może umieścić swój utwór online (np. w repozytorium instytucjonalnym lub na swojej stronie internetowej) jeszcze przed zgłoszeniem utworu do czasopisma.