La liturgia eucaristica nei documenti conciliari del primo millennio cristiano
DOI:
https://doi.org/10.15633/pch.15201Słowa kluczowe:
Eucaristia, Messa, concilium, liturgia, canoneAbstrakt
Sappiamo che le singole cerimonie della Messa nacquero nelle celebrazioni delle comunità cristiane. Le comunità erano autonomi, il che portò in conseguenza alla creazione dei molti riti diversi nella Chiesa. Ma nel corso degli anni il vescovo e i sinodi provinciali ebbero un’influenza crescente sul modo in cui fu celebrata l’Eucaristia. La domanda è: anche i concili ecumenici ebbero questa influenza? In questo articolo sarà presentato se e quali soluzioni dei consigli generali nel primo millennio abbiano avuto un impatto sulla formazione dei riti di messa.
Bibliografia
Boguniowski J. W., Misterium Paschalne w roku liturgicznym, Wydawnictwo Naukowe PAT, Kraków 1997.
Cholewa M., Gilski M., Dziedzictwo soborów, Wydawnictwo «scriptum», Kraków 2019.
Cholewa M., Gilski M., Wprowadzenie do problematyki soborów, in: Sobór Watykański II. Złoty Jubileusz, red. M. Cholewa, S. Drzyżdżyk, M. Gilski, Wydawnictwo «scriptum», Kraków 2013, pp. 5–17.
Conciliorum oecumenicorum decreta, a cura di G. Alberigo, G. L. Dosetti, P. P. Joannou, C. Leonardi, P. Prodi, EDB, Bologna 1991.
Dokumenty soborów powszechnych. Tekst greck,i łaciński, polski, t. 1, red. A. Baron, H. Pietras, WAM, Kraków 2005.
Dokumenty soborów powszechnych. Tekst grecki, łaciński, polski, t. 2, red. A. Baron, H. Pietras, WAM, Kraków 2003.
Dudziak J., Zalążki ogólnokościelnej dyscypliny duchowieństwa w świetle postanowień I Soboru Nicejskiego (325), „Vox Patrum” 7 (1987) 12–13, pp. 107–124.
Grzywaczewski J., Sobór Chalcedoński. Kontekst historyczny, teologiczny, następstwa, „Vox Patrum” 32 (2012) 58, pp. 137–180.
Kunzler M., Liturgia Kościoła, tłum. L. Balter, Pallottinum, Poznań 1999
Łukaszuk T. D., Święty obraz–ikona w doktrynie Soboru Konstantynopolitańskiego IV, „Analecta Cracoviensia” 28 (1996), pp. 265–281.
Nadolski B., Wprowadzenie do liturgii, WAM, Kraków 2004.
Ortiz de Urbina I., Storia dei concili ecumenici, vol. 1: Nicea e Costantinopoli, Libreria Editrice Vaticana, Cittá del Vaticano 1994.
Paluzzi C. G., I concili ecumenici, Ente Provinciale per il Turismo di Roma, Roma 1962.
Pietras H., List Konstantyna do Aleksandra i Ariusza a zwołanie Soboru Nicejskiego, „Vox Patrum” 26 (2006) 49, pp. 531–547.
Pietras H., Sobór Nicejski (325). Kontekst religijny i polityczny, dokumenty, komentarze, WAM, Kraków 2013.
Pyc M., Tajemnica Jezusa Chrystusa w wykładzie wiary Soboru Konstantynopolskiego III, „Studia Gnesnesia” 29 (2015), pp. 69–89.
Schatz K., Sobory powszechne. Punkty zwrotne w historii Kościoła, tłum. J. Zakrzewski, WAM, Kraków 2002.
Starowieyski M., Sobory niepodzielonego Kościoła, Wydawnictwo M, Kraków 2016.
Stróż A., Najstarsze świadectwa związku ołtarza i relikwii w bazylikach chrześcijańskich, in: Sympozja kazimierskie poświęcone kulturze świata późnego antyku i wczesnego chrześcijaństwa, t. 6, red. B. Iwaszkiewicz-Wronikowska, D. Próchniak, TNKUL, Lublin 2008.
Wit Z., Ołtarz w aspekcie teologicznym i liturgicznym, in: Ku liturgii nadziei, red. R. Biel, Biblos, Tarnów 2005, pp. 211–229.
Włodarski S., Siedem soborów ekumenicznych, Instytut Wydawniczy Odrodzenie, Warszawa 1968.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Janusz Mieczkowski
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Autorzy publikujący w czasopiśmie udzielają jego wydawcy zgody o następującej treści:
- Autor zachowuje autorskie prawa majątkowe do utworu, a jednocześnie udziela wydawcy czasopisma zgody na jego pierwszą publikację w wersji drukowanej i wersji online na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe oraz zgody na wykonywanie opracowań, w tym przekładów.
- Autor ma możliwość udzielania zgody niewyłącznej na opublikowanie utworu w wersji, która ukazała się w czasopiśmie (np. zamieszczenia go w repozytorium instytucjonalnym lub opublikowania w książce), wraz z informacją o jego pierwszej publikacji w czasopiśmie.
- Autor może umieścić swój utwór online (np. w repozytorium instytucjonalnym lub na swojej stronie internetowej) jeszcze przed zgłoszeniem utworu do czasopisma.
