Realizacja fundamentalnych cnót moralnych gwarancją skutecznej pracy socjalnej

Marek Kluz

Abstrakt


Praktyka pracy socjalnej wskazuje dziś na ogromną rolę cnót moralnych w spełnianiu zadań życiowych. Dlatego celem niniejszej publikacji będzie ukazanie z perspektywy etycznej fundamentalnych cnót, które są imperatywem owocnej i skutecznej pracy socjalnej. Do najważniejszych cnót moralnych należy zaliczyć: poszanowanie godności człowieka, odpowiedzialność, miłość bliźniego, miłosierdzie, sprawiedliwość, uczciwość, prawdomówność i sumienność. Wśród innych również znaczących cnót moralnych można wymienić: lojalność, szacunek, życzliwość, mądre rozsądzanie, wielkoduszność i solidarność. Wszystkie te cnoty, które stoją u podstaw skutecznej pracy socjalnej, będą przedmiotem niniejszych rozważań.

Słowa kluczowe


praca socjalna; cnoty moralne; etyka; człowiek; obowiązek; postępowanie

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Benedykt XV, Encyklika Deus caritas est.

Benedykt XVI, Encyklika Caritas in veritate.

Benedykt XVI, Rodzina niezastąpionym dobrem dla narodów. Przemówienie podczas czuwania modlitewnego (Walencja – 8.07.2006), „L’Osservatore Romano” wyd. pol., 9–10 (2006), s. 14–16.

Burzyk E., Odpowiedzialni za życie i miłość, Bielsko­‑Biała 1994.

Czechowska M., Tychmanowicz A., Orientacja na wartości pracowników socjalnych, „Peda­gogika Społeczna” 2–4 (2004), s. 131–138.

Czechowska­‑Bieluga M., Preferencja wartości a rozwój (wybrane zagadnienia), „Praca Socjalna” 2 (2007), s. 3–13.

Franciszek, Adhortacja Evangelii gaudium.

Franciszek, Encyklika Laudato si’.

Galarowicz J., Powołani do odpowiedzialności, Kraków 1993.

Jan Paweł II, Adhortacja Christifideles laici.

Jan Paweł II, Adhortacja Familiaris consortio.

Jan Paweł II, Encyklika Dives in misericordia.

Jasionek S., Wychowanie moralne, Kraków 2004.

Katechizm Kościoła Katolickiego, Poznań 1994.

Keenan J. F., Cnoty na co dzień, tłum. B. Żak, Kraków 2003.

Kluz M., Prawda o godności człowieka fundamentem życia moralnego, „Tarnowskie Studia Teologiczne” 25 (2006) nr 1, s. 43–51.

Kodeks Etyczny Polskiego Towarzystwa Pracowników Socjalnych, w: Wprowadzenie do pomocy społecznej, red. T. Kaźmierczak, M. Łuczyńska, Warszawa 1996, s. 116–119.

Lévinas E., Etyka i nieskończony, tłum. B. Opolska­‑Kokoszko, Kraków 1991.

Łuczyńska M., O odpowiedzialności etycznej pracownika socjalnego, w: Wprowadzenie do pomocy społecznej, red. T. Kaźmierczak, M. Łuczyńska, Warszawa 1996, s. 97–136.

Mausch K., Kompetencje osobowościowe pracowników pomocy społecznej, „Praca Socjalna” 5 (2011), s. 3–13.

Mazurek J., Społeczno­‑prawne konsekwencje zasady godności osoby ludzkiej, „Chrześcijanin w Świecie” 6 (1989), s. 1–8.

Mielec B., Godność osoby ludzkiej, w: Chrześcijanin wobec… zagadnień społecznych, red. P. An­dryszczak, Kraków 2002, s. 14–19.

Nagórny J., Wezwanie do odpowiedzialności, w: Człowiek. Sumienie. Wartości, red. J. Nagórny, A. Derdziuk, Lublin 1997, s. 137–155.

Olech A., Etos zawodowy pracowników socjalnych. Wartości. Normy. Dylematy etyczne, Kato­wice 2006.

Ossowska M., Normy moralne. Próba systematyzacji, Warszawa 1985.

Sałustowicz P., Parę uwag na temat zanikania solidarności we współczesnym społeczeństwie, w: Pracownicy socjalni i wolontariusze a możliwość reformy pomocy społecznej, red. K. Marzec­‑Holka, Bydgoszcz 1998, s. 109–120.

Skorowski H., Godność osoby jako podstawa chrześcijańskiej koncepcji praw człowieka, „Col­lectanea Theologica” 62 (1992), s. 71–79.

Sroczyński W., O odpowiedzialności aksjologicznej pracownika socjalnego, „Praca Socjalna” 1 (2007), s. 3–13.

Surzykiewicz J., O etycznym wymiarze działalności pracownika socjalnego, „Problemy Opie­kuńczo­‑Wychowawcze” 5 (2003), s. 3–13.

Weber H., Spezielle Moraltheologie, Graz–Wien–Köln 1999.

Witek S., Miłość chrześcijańska w życiu człowieka, Warszawa 1983.

Wojtyła K., Miłość i odpowiedzialność, wyd. 2, Lublin 1982.




Copyright (c) 2018 Marek Kluz