Guillaume-Gabriel Nivers i jego chorał

Autor

  • Susi Ferfoglia Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Międzyuczelniany Instytut Muzyki Kościelnej, Kraków

DOI:

https://doi.org/10.15633/pms.339

Słowa kluczowe:

Treatise on Gregorian Chant, organist, Parisian parish od Saint-Sulpice, Gregorian Chant, Council of Trent, liturgical Tradition of Church, liturgy

Abstrakt

Guillaume-Gabriel Nivers (ca. 1632–1714), a composer and organist of the Parisian parish of Saint-Sulpice, regarded as one of the keenest advocators of the Gregorian chant in the 17th c. when heated debates on its subject were carried out by the Church. The Gregorianists of Grand Siècle carefully analysed the proper approaches towards this way of singing, how to interpret it, what is the correlation between words and chants, what should be the proper rhythm. Amongst various opinions (e.g. by Jumilhac and Le Clerc) representing purely theoretical approach, Nivers’ main idea was to make a choral regain its place as most appropriate during liturgy. For that reason his theoretical work Dysertacja na temat chorału gregoriańskiego (Treatise on Gregorian Chant) was wholly written in order to present “proper” rules of the chant, cleansing it of all misinterpretations and misuses to have crept into it over the centuries. In his work Guillaume- Gabriel Nivers used his high abilities and paid due respect to tradition when relying on the authorities of the Church, e.g. St. Augustine, St. Gregory or St. Justin. In his approach towards the Gregorian chant he emphasised the principle of Church “correctness” which consisted in:

  • excluding from singing all connections with secular music;
  • focusing on internal sense of lyrics through „affects” included in particular modes, proper punctuation in texts, and making melodies apply to grammar rules;
  • respecting inégalité (inequality) in singing, as resulted from „good taste” and rules of diction.

Biogram autora

Susi Ferfoglia - Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Międzyuczelniany Instytut Muzyki Kościelnej, Kraków

Siostra zgromadzenia zakonnego Wspólnota Loyola, urodzona w Gorizii (Włochy), ukończyła Konserwatorium Muzyczne G. Tartini w Trieście (Włochy) w klasie fortepianu prof. E. Plezzani. W 2005 r. skończyła Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie organów prof. dra hab. A. Białki. Brała udział w kursach mistrzowskich prowadzonych m.in. przez G. Boveta, O. Latry’ego, L. Tammingę, J. D. Christiego, Z. Szathmaryego, D. Titteringtona, L. Ghielmiego, D. Rotha. W ramach swej działalności koncertowej występowała na różnych festiwalach organowych na terenie Polski, Włoch i Słowenii. Współpracowała również z zespołem Capella Cracoviensis w Krakowie, wykonując partię basso continuo. Jest absolwentką Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” i Instytutu Liturgicznego Papieskiej Akademii Teologicznej (obecnie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II) w Krakowie. Uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w Instytucie Pedagogiki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jako pedagog udziela się w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej im. Ks. Kardynała Franciszka Macharskiego w Krakowie oraz w Międzyuczelnianym Instytucie Muzyki Kościelnej w Krakowie, prowadząc klasę organów i zajęcia z historii i praktyki chorału gregoriańskiego. Na tejże uczelni prowadzi również wykłady z zakresu Pedagogiki Kultury i Historii Kultury i Cywilizacji. Od 2006 r. prowadzi żeński zespół wokalny Flores Rosarum wykonujący chorał gregoriański oraz zajmujący się utworami średniowiecznej mistyczki Hildegardy z Bingen. Od września 2009 do lutego 2010 r. przebywała na urlopie naukowym we Francji (Paryż i Rouen), gdzie doskonaliła swoje umiejętności z zakresu gry i historii francuskiej muzyki barokowej i romantycznej u takich profesorów jak: F. Menissier, D. Roth, J. I. Hameline. Wraz z Collegium Zieleński uczestniczyła w nagrywaniu wszystkich dzieł M. Zieleńskiego (Offertoria et Communiones Totius Anni 1611).

Pobrania

Numer

Dział

Artykuły i rozprawy