Personalistyczne uzasadnienie skutecznej komunikacji

Maja Bednarska

Abstrakt


W moim artykule poddałam analizie zdolność człowieka do komunikowania się. Uczyniłam to z personalistycznego punktu widzenia. W ramach swoich refleksji proponuję tezę, że tylko komunikowanie w perspektywie osoby będzie komunikowaniem autentycznym bez psychologicznych przeszkód czy komunikacyjnych barier.

Słowa kluczowe


osoba; komunikowanie; personalizm; Karol Wojtyła

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Antropologia słowa, red. G. Godlewski, A. Mencwel, R. Sulima, Warszawa 2003.

Drożdż M., Osoba i media. Personalistyczny paradygmat etyki mediów, Tarnów 2005.

Jan Paweł II, Przekroczyć próg nadziei, Lublin 1994.

Mosty zamiast murów. O komunikowaniu się między ludźmi, red. J. Stewart, tłum. J. Suchecki, Warszawa 2010.

Mrozowski M., Media masowe, Warszawa 2001.

Schulz von Thun F., Sztuka rozmawiania, t. 1, Analiza zaburzeń, przekł. P. Włodyga, Kraków 2007.

Szacka B., Wprowadzenie do socjologii, Warszawa 2003.

Tokarski J., Słownik wyrazów obcych, Warszawa 1980.

Wojtyła K., Mężczyzną i niewiastą stworzył ich, Urbino 1980.

Wojtyła K., Miłość i odpowiedzialność, Lublin 2001.

Wojtyła K., Osoba i czyn, Lublin 2010.

Wojtyła K., U podstaw odnowy, Kraków 1972.




Copyright (c) 2016 Maja Bednarska