Proces budowania poczucia sprawczości u rodziców noworodków z niepełnosprawnością na oddziałach patologii noworodka na przykładzie Polski i Szwecji

Autor

DOI:

https://doi.org/10.15633/ssc.13203

Słowa kluczowe:

niepełnosprawność, poczucie sprawczości, noworodek, rodzina, opieka neonatologiczna

Abstrakt

Artykuł podejmuje problematykę kształtowania się sprawczości rodzicielskiej w warunkach hospitalizacji dziecka na oddziałach neonatologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem oddziałów patologii noworodka. Autorka wskazuje, że sytuacja pobytu dziecka w środowisku wysokospecjalistycznej opieki medycznej wiąże się u rodziców z intensywnym stresem, poczuciem bezradności i utratą kontroli, a jednocześnie może stać się przestrzenią nabywania kompetencji oraz wzmacniania roli rodzica jako aktywnego uczestnika procesu opieki. Celem publikacji jest analiza porównawcza sposobów wspierania sprawczości rodziców noworodków z niepełnosprawnością w Polsce i Szwecji oraz identyfikacja praktyk klinicznych sprzyjających temu procesowi. W tekście opisano podstawy teoretyczne pojęcia sprawczości oraz znaczenie sprawczości dla zdrowia psychicznego rodziców i jakości ich współpracy z personelem medycznym. Autorka identyfikuje czynniki wzmacniające sprawczość, takie jak partnerska komunikacja, możliwość aktywnego udziału w opiece, zapewnienie warunków stałej obecności przy dziecku oraz dostęp do wsparcia psychologicznego i edukacyjnego. W części dotyczącej Polski zaakcentowano utrzymywanie się hierarchicznego modelu relacji oraz nierówny dostęp do opieki skoncentrowanej na rodzinie i do pomocy psychologicznej, zależny od zasobów i rozwiązań lokalnych. W odniesieniu do Szwecji przedstawiono model konsekwentnie rodzinocentryczny, w którym rodzice pełnią rolę głównych opiekunów, a infrastruktura oddziałów oraz praktyki komunikacyjne wspierają autonomię rodziny. Wnioski wskazują, że wzmacnianie sprawczości rodziców powinno stanowić cel organizacyjny opieki neonatologicznej, a adaptacja rozwiązań szwedzkich wymagałaby zmian infrastrukturalnych, transformacji kultury organizacyjnej oraz systemowego wzmocnienia wsparcia psychologicznego. Artykuł podkreśla także znaczenie zapewnienia ciągłości opieki po wypisie ze szpitala.

Bibliografia

Alfayumi-Zeadna, S., Masarwe, S., Findling, Y., Ereli, A., & O’Rourke, N. (2025). The impact of postpartum depression on infant development in the first year of life. Journal of Affective Disorders, 388, 119558. https://doi.org/10.1016/j.jad.2025.119558​

Bałanda-Bałdyga, A., Pilewska-Kozak, A. B., & Kanadys, K. M. (2025). Opieka nad noworodkiem. Ujęcie interprofesjonalne. Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.

Baraldi, E., Westling Allodi, M., Löwing, K., Smedler, A.-C., Westrup, B., & Ådén, U. (2020). Stockholm preterm interaction-based intervention (SPIBI) — study protocol for an RCT of a 12-month parallel-group post-discharge program for extremely preterm infants and their parents. BMC Pediatrics, 20, 49. https://doi.org/10.1186/s12887-020-1934-4​

Bishop, K. K., Woll, J., & Arango, P. (1993). Family/professional collaboration for children with special health care needs and their families. University of Vermont, Department of Social Work.

Chen, D. (2017). Znaczenie relacji w procesie wczesnej interwencji dla małych dzieci i ich rodzin. W J. Głodkowska, I. Konieczna, R. Piotrowicz, & G. Walczak (red.), Interdyscyplinarne konteksty wczesnej interwencji, wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej.

Fenwick, J., Barclay, L., & Schmied, V. (2001). Struggling to mother: A consequence of inhibitive nursing interactions in the neonatal nursery. The Journal of Perinatal & Neonatal Nursing, 15(2).

Folkman, S. (2013). Stress, appraisal and coping. W M. D. Gellman & J. R. Turner (red.), Encyclopedia of behavioral medicine. Springer.

Fowlie, P. W., & McHaffie, H. (2004). Supporting parents in the neonatal unit. BMJ, 329.

Góral, E. (red.). (1996). Nowa encyklopedia powszechna PWN (t. 5). Wydawnictwo Naukowe PWN.

Griffin, T. (2013). Family-centered care in the NICU. Journal of Perinatal Nursing.

Griffiths, N., Spence, K., Loughran-Fowlds, A. S., & Westrup, B. (2019). Individualised developmental care for babies and parents in the NICU: Evidencebased best practice guideline recommendations. Early Human Development, 139, 104840.

Johnson, B. H., Abraham, M. R., & Parrish, R. N. (2004). Designing the neonatal intensive care unit for optimal family involvement. Clinics in Perinatology, 31.

Kalisiewicz, D. (red.). (1999). Encyklopedia PWN (t. 3). Wydawnictwo Naukowe PWN.

Kopeć, A., Aftyka, A., Humeniuk, E., Rybojad, B., & Rozalska-Walaszek, I. (2016). Hospitalizacja dziecka w oddziale intensywnej terapii noworodka — doświadczenia rodziców. Current Problems of Psychiatry.

Kozłowska-Rup, D., Gabryel, E., & Świetliński, J. (2023). Neonatologia praktyczna dla pielęgniarek (t. 1). Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Kręcisz-Plis, E. (2016). Doświadczenia rodziców w sytuacji diagnozy niepełnosprawności dziecka. W Przepis na rehabilitację. Dzieci i młodzież z niepełnosprawnością. Harmonia Universalis.

Linnér, A., Thernström Blomqvist, Y., Jonsson, K., Lilliesköld, S., & Norman, M. (2024). Parental experiences of neonatal care: A nationwide study on determinants of excellence. Neonatology, 121(1), 46–55. https://doi.org/10.1159/000533900

Łuczak-Wawrzyniak, J., Czarnecka, M., Konofalska, N., Bukowska, A., & Gadzinowski, J. (2010). Holistyczna koncepcja opieki nad wcześniakiem lub (i) chorym dzieckiem — pacjentem Oddziału Intensywnej Terapii Noworodka i jego rodzicami. Perinatologia, Neonatologia i Ginekologia, 3(1).

Mackley, A., Winter, M., Guillen, U., Paul, D. A., & Locke, R. (2016). Health literacy among parents of newborn infants. Advances in Neonatal Care, 16(4).

Mendoza, K. N. D., Lewis, H. G., Garver, L., Koegst, L. J., Kong, E. V., Roberts, M. H., Shirley, J. M., Stoklosa, D. E., Tryon, C. E., White, T. M., & Day, C. L. (2025). Improving involvement of families of small babies through family education, family integration, and multidisciplinary teamwork: A quality improvement initiative. Pediatric Quality & Safety, 10(4), e828. https://doi.org/10.1097/PQ9.0000000000000828

Meyer, R. (2003). Psychopatologia. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Petersson, M. Å., Persson, C., Massoudi, P., Benzein, E., & Wåhlin, I. (2021). Parents’ experiences of family health conversations after having a child in need of neonatal intensive care. Scandinavian Journal of Caring Sciences, 35(4), 1269–1277. https://doi.org/10.1111/scs.12945​

Pukas, A., Suda, W., Kwiatkowska-Gruca, M., Behrendt, J., & Godula-Stuglik, U. (2010). Poziom lęku u rodziców noworodków leczonych w oddziale intensywnej terapii a wsparcie ze strony rodziny i personelu medycznego. Pediatria Polska, 85(4).

Raiskila, S., Axelin, A., Toome, L., Caballero, S., & Tandberg, B. (2017). Parents’ presence and parent-infant closeness in 11 neonatal intensive care units in six European countries vary between and within the countries. Acta Paediatrica, 106(6).

Sak, P. (2023). Procedury stosowane u noworodka urodzonego przedwcześnie w oparciu o standard organizacyjny opieki okołoporodowej. W Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu, 8(4).

Shirazi, Z. H., Sharif, F., Rakhshan, M., Pishva, N., & Jahanpour, F. (2015). The obstacles against nurse-family communication in family-centered care in neonatal intensive care unit: A qualitative study. Journal of Caring Sciences, 4(3).

Spruill, C., & Heaton, A. (2015). The challenge of continuity of care: Evolution of a nursing care model in NICU. Newborn and Infant Nursing Reviews, 15(2).

Pobrania

Opublikowane

2025-12-31