Badania nad śpiewem gregoriańskim przed Semiologią gregoriańską i po niej

Juan Carlos Asensio Palacios

Abstrakt


Badania nad chorałem gregoriańskim z połowy XIX wieku znalazły swoich protagonistów wśród kilku mnichów z Solesmes. Po pontyfikacie św. Piusa X, motu proprio i nowej edycji Watykanu styl Solesmes i Methode… rozprzestrzeniły się wszędzie, ale niektóre głosy z klasztoru Solesmes mówiły o nowym podejściu do pisma muzycznego: neumes. Semiologia dom Cardine’a była nauką stworzoną, by odpowiedzieć na niektóre braki teorii Mocquereau.

W artykule ukazany jest krótki zarys historyczny wcześniejszych prac na temat Semiologii
Cardine’a, zwłaszcza opracowanych na podstawie poprzednich badań Paléographie musicale.


Słowa kluczowe


śpiew gregoriański XIX i XX wieku; restytucja śpiewu, paleografia muzyczna z Solesmes; edycja watykańska; semiologia gregoriańska

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bergeron K., Decadent Enchantments. The Revival of Gregorian Chant at Solesmes, Berkeley

Cardine E., L’édition critique du graduel. Nécessité, avantages, method, „Revue Grégorienne”

(1950) 29.

Cardine E., Signification de la désagrégation terminale, „Revue Grégorienne” (1952) 31,

s. 55–65.

Cardine E., Paroles et mélodie dans le chant grégorien, „Bollettino degli amici del PIMS”

(1954) 6/3, s. 1–9.

Cardine E., Neumes et rythme, w: Actes du 3e Congrés International de Musique Sacrée, (Paris,

juillet 1957), Paris 1959, s. 264–276.

Cardine E., Preuves graphiques du príncipe des “coupures” dans les neumes”, „Études Grégoriennes” (1961) 4, s. 43–54 et 6 planches.

Cardine E., Graduale neumé, Solesmes 1966.

Cardine E., Paleografia gregoriana, 1, Note raccolte dalle lezioni tenute da dom Eugène Cardine,Rome 1967.

Cardine E., Semiologia gregoriana, Rome 1968.

Cardine E., Primo anno di canto gregoriano, Rome 1970.

Cardine E., Les limites de la sémiologie en chant grégorien, „Études Grégoriennes” (1989) 23, s. 5–10.

Combe P., Histoire de la Restauration du Chant Grégorien d’après des Documents Inédits. Solesmes et l’Édition Vaticana Solesmes 1969.

Gontier A., Méthode raisonnée de plain-chant, Le Mans 1859.

González Barrionuevo H., Relación entre la notación mozárabe de tipo vertical y otras escrituras neumáticas, „Studi Gregoriani” (1995) 11, s. 5–112.

Graduale Triplex, Solesmes 1979.

Guéranger P., Institutions Liturgiques, vol. I, Paris–Bruxelles 1840.

Fonti e paleografia del canto ambrosiano, ed. M. Huglo, L. Agustoni, E. Cardine, E. Moneta-Caglio, Milano 1956 (Archivio Ambrosiano, 7).

Jeannin J., Études sur le rhytme grégorien, Lyon 1925.

Jeannin J., Rhytme Grégorien, Réponse à Dom Mocquereau, Lyon 1927.

Mocquereau A., Examen des critiques dirigéés par Dom Jeannin contre l’École de Solesmes, Solesmes 1926.

Paléographie musicale. Les Mélodies Liturgiques ou recueil de Fac-similés phototypiques des principaux manuscrits de chant grégorien, ambrosien, gallican, mozárabe, avec préface explicative publiée par les Révérends Pères Bénédictins de l’Abbaje de Solesmes, Solesmes 1888.

Pothier J., Les Mélodies Grégoriennes d’après la tradition, Solesmes 1880.

Pothier J., Liber Gradualis, Solesmes 1883.

Pothier J., Directorium Chori, Solesmes 1884.

Wagner P., Einfhrung in Die Gregorianischen Melodien, 3 vols. Leipzig 1911–1921.

Wollaerts J. A., Rhytmic Proportions in Early Medieval Eclesiastical Chant, Leiden 1956 (2ª ed. 1960).




Copyright (c) 2019 Juan Carlos Asensio Palacios