Zagadnienie cielesności w ujęciu Emmanuela Lévinasa: rozkosz erotyczna i pieszczota

Jan Słomka

Abstrakt


Lévinas opisuje zbliżenie i rozkosz erotyczną jako analogiczne do spotkania człowieka objawiającego się w twarzy Innego. To zbliżenie realizujące się w pieszczocie jest rozkoszą. Rozkosz jest przez Lévinasa traktowana jako podstawowy sposób istnienia człowieka, jako pierwotne doznanie siebie samego, wcześniejsze i odrębne od intencjonalności. Ta myśl filozofa uwyraźnia to, jak bardzo wrażenie zmysłowe jest w istocie ludzkie, a przede wszystkim jak specyficznie ludzka jest zmysłowość erotyki, która jest zmysłowością bliskości z innym człowiekiem, oraz to, jak jest odmienna od wrażeń wywołanych przez jakikolwiek sztuczny impuls. Ta różnica dotyczy całej cielesności człowieka. Ciało ludzkie i jego zmysłowość nie są po prostu materią i impulsami. Takie ujęcie erotyki i cielesności pozwala zobaczyć dwa paradygmaty poznania rzeczywistości i dwie antropologie oraz wskazać możliwość odwołania się do cielesnej, zmysłowej antropologii Lévinasa w ­teologii moralnej w celu pokazania etycznego wymiaru zbliżenia erotycznego.


Słowa kluczowe


Lévinas, zmysłowość, erotyka, antropologia, teologia moralna

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Derrida J., Le toucher, Jean-Luc Nancy, Paris 2000.

Lévinas E., Całość i nieskończoność: esej o zewnętrzności, tłum. M. Kowalska, Warszawa 1998.

Lévinas E., Inaczej niż być lub ponad istotą, tłum. P. Mrówczyński, Warszawa 2000.

Lévinas E., Trudna wolność: eseje o judaizmie, tłum. A. Kuryś, Gdynia 1991.

Morajko K., Myśl, która myśli więcej niż myśli? Emmanuel Lévinas, Całość i nieskończoność. Esej o zewnętrzności, „Principia” 1999 nr 24–25, s. 279–288.




Copyright (c) 2020 Jan Słomka