Organizacja posługi parafialnej "in solidum" w myśl kan. 517 § 1 kodeksu prawa kanonicznego
DOI:
https://doi.org/10.15633/acan.22102Słowa kluczowe:
parafia, moderator, solidarna opieka duszpasterska, in solidumAbstrakt
Autor w artykule analizuje sposób organizacji pracy duszpasterskiej zespołu kapłanów w jednej parafii lub w kilku parafiach opartej na zasadzie działania „in solidum”, skodyfikowanej w kan. 517 § 1 KPK 1983. Prezentowane są następujące kwestie: historyczno-prawne antecedencje duszpasterstwa solidarnego w Kościele, normatywne uwarunkowania wspólnego sprawowania posługi duszpasterskiej, wymogi prawne dla grupy kapłanów tworzących zespół duszpasterski „in solidum” oraz moderator i jego zadania w relacji do pozostałych członków grupy. W konkluzji autor dostrzega, że zastosowanie tego sposobu organizacji parafialnej w praktyce generuje problemy związane z ustaleniem szczegółowych kompetencji oraz stopnia odpowiedzialności moderatora i pozostałych kapłanów. Nie wystarczą w tej kwestii regulacje ogólne skodyfikowane w kan. 542–544 KPK 1983. Należy opracować rozwiązania na poziomie prawodawstwa partykularnego, co pozwoli na bardziej precyzyjne i jednoznaczne zastosowanie tej formy organizacji troski duszpasterskiej.
Bibliografia
Benedictus PP. XIV, Constitutio Ad militantis, 30.03.1742, w: Codicis Iuris Canonici Fontes, vol. 1: Concilia Generalia – Romani Pontifices usque ad Annum 1745, n. 1–364, ed. P. Gasparri, Romae 1947, s. 723–733.
Cenalmor D., Miras J., El derecho de la Iglesia. Curso básico de derecho canónico, Pamplona 2022.
Coccopalmerio F., Le unità pastorali: motivi, valori e limiti, „Quaderni di diritto ecclesiale” 9 (1996) nr 1, s. 135–138.
Coccopalmerio F., Las así llamadas „unidades pastorales”: motivos, valores y límites, „Revista Española de Derecho Canónico” 66 (2009) nr 167, s. 487–498.
Codex Iuris Canonici Pii X Pontificis Maximi iussu digestus Benedicti Papae XV auctoritate promulgates, 27.05.1917, „Acta Apostolicae Sedis” 9 (1917) pars 2, s. 1–593.
Codex Iuris Canonici auctoritate Ioannis Pauli PP. II promulgatus, 25.01.1983, „Acta Apostolicae Sedis” 75 (1983) pars 2, s. 1–317; tekst polski: Kodeks prawa kanonicznego promulgowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 25 stycznia1983 roku. Stan prawny na dzień 18 maja 2022 roku. Zaktualizowany przekład na język polski, Poznań 2022.
Coetuum studiorum labores, 1. Coetus de Sacra Hierarchia, „Communicationes” 8 (1976) nr 1, s. 23–31.
Coetus studii „De sacra Hierarchia” (olim „De Clericis”) (Sessio VIII), „Communicationes” 24 (1992) nr 1, s. 92–127.
Concilium Tridentinum, Decretum de reformatione, Sessio XXIV: De parochiarum circumscriptione, Cap. XII, w: Canones et decreta Sacrosancti Oecumenici Concilii Tridentini: sub Paulo III., Iulio III., et Pio IV., Pontificibus maximis; cum additamentis et indicibus ad Conc. Trident. Spectantibus, Ratisbonae 1874, s. 151–172.
Congregatio pro Clericis, Instructio La conversione pastorale della comunità parrocchiale al servizio della missione evangelizzatrice della Chiesa, 29.07.2020, „Communicationes” 52 (2020) nr 2, s. 427–467.
Corpus Iuris Canonici editio Lipsiensis secunda post Aemilii Ludouici Richteri curas ad librorum manu scriptorium et editionis Romanae fidem recognouit et adnotatione critica instruxit Aemilius Friedberg, pars 1: Decretum Magistri Gratiani, pars 2: Decretalium Collectiones, Graz 1959.
Esteban F. H., La parroquia „in solidum”: una respuesta a nuevas necesidades, “Revista Española de Derecho Canónico” 66 (2009) nr 167, s. 551–585.
Löffler R., Gemeindeleitung durch ein Priesterteam. Interpretation des can. 517 § 1 CIC/1983 unter besonderer Berücksichtigung der deutsche Rechtslage, Essen 2001.
Miras J., El ejercicio „in solidum” del ministerio parroquial, „Ius Canonicum” 29 (1989) nr 58, s. 483–502.
Pavanello P., La parrocchia: prospettive canonistiche innovative, „Quaderni di diritto ecclesiale” 18 (2005) nr 3, s. 299–312.
Pontificia Commissio ad Codicis Canones Authentice Interpretandos, Responsa ad proposita dubia. IV. De parochis (can. 460), 14.07.1922, „Acta Apostolicae Sedis” 14 (1922), s. 526–530.
Pontificia Commissio Codici Iuris Canonici Recognoscendo, Schema canonum libri II de Populo Dei, Città del Vaticano 1977.
Schappert P., Solidarische Pfarrseelsorge. Möglichkeit und Bewertung in der neuklassischen Kanonistik, St. Otilien 1991 (Dissertationen: Kanonistische Reihe, 7).
Schmitz H., Pfarrliche Seelsorge durch Priester-Solidargemeinschaft: pfarrliche Seelsorge gemäß c. 517 § 1 CIC 1983, St. Ottilien 1998, s. 357–371.
Trevisan G., Forme di collaborazione interparrochiali secondo il Codice, „Quaderni di diritto ecclesiale” 9 (1996) nr 2, s. 164–173.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Daniel Klimkiewicz
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Autorzy publikujący w czasopiśmie udzielają jego wydawcy zgody o następującej treści:
- Autor zachowuje autorskie prawa majątkowe do utworu, a jednocześnie udziela wydawcy czasopisma zgody na jego pierwszą publikację w wersji drukowanej i wersji online na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe oraz zgody na wykonywanie opracowań, w tym przekładów.
- Autor ma możliwość udzielania zgody niewyłącznej na opublikowanie utworu w wersji, która ukazała się w czasopiśmie (np. zamieszczenia go w repozytorium instytucjonalnym lub opublikowania w książce), wraz z informacją o jego pierwszej publikacji w czasopiśmie.
