Aktualność nauczania Jana Pawła II na temat błędu antropologicznego

Wiesław Pieja

Abstrakt


Poprawnie zbudowana etyka jest możliwa jedynie na fundamencie integralnej antropologii. Integralna antropologia zakłada godność osoby ludzkiej, czyli proponuje wizję człowieka wraz z duszą i ciałem, oraz człowieka odkupionego przez Jezusa Chrystusa. Nie zawsze takie przesłanki towarzyszą antropologii ludzkiej. Pojawia się wtedy tzw. błąd antropologiczny, który jest błędnym myśleniem o człowieku. Jan Paweł II jako pierwszy posługuje się pojęciem błędu antropologicznego. Czyni to w wielu miejscach swego nauczania. Celem naszej publikacji jest ukazanie błędu antropologicznego w kontekście filozoficznym, społecznym i kulturowym, ukazanym przez Jana Pawła II, oraz aktualizacja jego interpretacji. Byłoby rzeczą wskazaną, aby podjętą przez Jana Pawła II kwestię błędu antropologicznego prześledzić w publikacjach jego następców – papieża Benedykta XVI i papieża
Franciszka.


Słowa kluczowe


błąd antropologiczny; Jan Paweł II; osoba ludzka; godność osoby

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Dec I., Humanizmy i ich roszczenia w wyjaśnianiu człowieka, w: Błąd antropologiczny, red. A. Maryniarczyk, K. Stępień, Lublin 2003, s. 49–72.

Franciszek, Laudato si’, Kraków 2015.

Gilson E., Tomizm. Wprowadzenie do filozofii św. Tomasza z Akwinu, Warszawa 1998, s. 74.

Guibert-Sledziewski E., Wiara w kategoriach absurdu, „Communio” 8 (1988) nr 3, s. 25–36.

Jan Paweł II, Encyklika Sollicitudo rei socialis, Watykan 1987.

Jan Paweł II, Encyklika Redemptor hominis, Watykan 1979.

Jan Paweł II, Encyklopedia nauczania społecznego, red. A. Zwoliński, Radom 2003.

Jan Paweł II, Encyklika Evangelium vitae, Watykan 1995.

Jan Pawel II, Adhortacja Ecclesia in Europa, Watykan 2003.

Jaroszyński P., Kultura chrześcijańska szansą uniknięcia błędu antropologicznego, w: Błąd antropologiczny, red. A. Maryniarczyk, K. Stępień, Lublin 2003, s. 242–245.

Kłoczowsk J.A.i, Wartości duchowe w zjednoczonej Europie, Katowice 2004, s. 12.

Korab-Karpowicz W.J., Habermas i (nie)świadomość tego, co zostało utracone, „Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria” 21 (2012) nr 2 (28), s. 389–399.

Lipowicz M., Chrześcijańska dekonstrukcja ponowoczesności? Albo jak każdy znak może być odwrócony, „Kultura i Polityka” 2009 nr 6, s. 105–117.

Luckmann Th., Niewidzialna religia, Kraków 1996.

Messori V., Przemyśleć historię. Katolicka interpretacja ludzkiego losu, t. 1–2, Kraków 1998–1999.

Pałysa J., Na drodze wiary i niewiary. Trudności religijne dzisiejszego człowieka, „Communio” 8 (1988) nr 3, s. 3–24.

Pieja W., Moralna ocena obojętności religijnej, Kraków 2011.

Poupard P. kard, Kościół i nowa Europa, „Znaki Czasu” 24 (1991), s. 3–8.

Rouvillois. O.S., New Age – kultura i filozofia, tłum. K. Mądel, K. Skorulski, Kraków 1996, s. 220.

Seweryniak H., Apologia pokolenia JP II, Płock 2006.

Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes, w: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje, tekst polski, nowe tłum., red. M. Przybył, Poznań 2002, s. 526–606.

Skrzydlewski P., Błąd antropologiczny w teoriach społecznych, w: Błąd antropologiczny, red. A. Maryniarczyk, K. Stępień, Lublin 2003, s.469–483.




Copyright (c) 2020 Wiesław Pieja