Fascynacja Krakowem w malarstwie Izy Delekty-Wicińskiej

Autor

DOI:

https://doi.org/10.15633/fhc.32116

Słowa kluczowe:

Iza Delekta-Wicińska, Kraków, sztuka, teatr, techniki malarskie, Wawel

Abstrakt

Iza Delekta-Wicińska urodziła się w 1921 roku w Wadowicach, zmarła w 2023 roku w Krakowie. Studiowała na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a równolegle uczyła się w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie, uzyskując w efekcie dyplom aktorski. Przez wiele lat jako aktorka Teatru Bagatela występowała także w Teatrze Rozmaitości i Teatrze Młodego Widza. Należała do Związku Polskich Artystów Plastyków. Jej obrazy wielokrotnie były nagradzane w konkursach w Polsce i za granicą. Jednym z jej ulubionych tematów był Kraków. Fascynację tym miastem ukazywała w licznych pracach wykonywanych różnymi technikami: oleju na płótnie, akwareli, gwaszu, a także drzeworycie, linorycie i rysunku. Tworzyła autoportrety, portrety rodzinne, teatralne, obrazy religijne, martwe natury, sceny rodzajowe, akty, krajobrazy i pejzaże marynistyczne. Jej prace cechuje lekkość, z jaką poruszała się między realizmem, a ekspresyjnymi formami balansującymi na granicy abstrakcji.

Bibliografia

Bednarski T. Z., Delekty-Wicińskiej spojrzenie na Kraków, „Gazeta Południowa” 18.06.1980, s. 5.

Iza Delekta-Wicińska, https://salonkda.pl/artysta/izabela-wicinska-delekta (12.05.2025).

Izabela Delekta-Wicińska. Obrazy w 60-lecie pracy artystycznej, Kraków 2001.

Izabela Delekta-Wicińska. Olej, akwarela, gwasz, rysunek, red. P. J. Witek, Kraków 2004.

Jabłoński A. M., Izabella Delekta-Wicińska. 25 V 1921–12 IX 2023, maszynopis, Archiwum prywatne rodziny Delektów, s. 1–6.

Kolekcja malarstwa z przełomu XX i XXI wieku artystów krakowskich biorących udział w odradzaniu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, red. P. J. Witek, Kraków 2016.

Malarstwo. Izabela Delekta-Wicińska, film dokumentalny, scenariusz i realizacja A. Partridge, produkcja Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, 2004.

Niemirska-Pisarek R., W kręgu malarstwa Izabelli Wicińskiej, „Widnokrąg” 30.09.1962, s. 2.

Salamon B., Aktorka, malarka i poeta, „Gazeta Krakowska” 17.01.1996, s. 14.

Skrobot J., Iza Delekta-Wicińska – pani renesansu, w: Iza Delekta-Wicińska. Malarstwo: styczeń – luty – marzec 1996, Kraków 1996.

Swalski J., Spotkanie z Izą Delektą-Wicińską, cz. 1, audycja radiowa, Witryna sztuk wszelakich, Polskie Radio Jedynka, 5.05.1993 [nagranie].

Swalski J., Spotkanie z Izą Delektą-Wicińską, cz. 2, audycja radiowa, Witryna sztuk wszelakich, Polskie Radio Jedynka, 6.05.1993 [nagranie].

Tabisz S., Krakowski sentymentalizm, https://dziennikpolski24.pl/krakowski-sentymentalizm/ar/2027002 (19.08.2025).

Witko A., „Totus Tuus” św. Jana Pawła II. Od teologicznej głębi po ikonograficzną mistyfikację, „Roczniki Humanistyczne” 68 (2020) z. 4, s. 45–56.

Pobrania

Opublikowane

2026-06-30

Numer

Dział

Commentationes et dissertationes

Podobne artykuły

1-10 z 320

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.