Książę kardynał Adam Stefan Sapieha jako apostoł miłosierdzia w naszej ojczyźnie

Jan Nowak

Abstrakt


Adam Stefan Sapieha żył w latach 1867–1951. Setna rocznica jego święceń biskupich jest okazją do przedstawienia jego religijnej i społecznej działalności. Jego wielką zasługą była umiejętność duchowego przygotowania do pomocy innym. Był najmłodszy z sześciorga rodzeństwa. Po ukończeniu gimnazjum odbył studia prawnicze w Wiedniu, a następnie w roku 1890 rozpoczął studia na wydziale teologicznym w Innsbrucku. Równocześnie był alumnem w seminarium lwowskim. W 1893 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Po 18 latach przyjął sakrę biskupią i został pasterzem diecezji krakowskiej. Dzięki jego trosce Kraków został miastem miłosierdzia. Kardynał Sapieha dbał o kapłanów i wiernych swojej diecezji. Opieka nad najsłabszymi wypełniała jego codzienne życie. Tworzył komitety parafialne i walczył o poprawę życia najuboższych robotników. Ponadto zachęcał wiernych do jednoczenia się w organizacjach katolickich. Tworzył organizacje charytatywne pomagające ludziom dotkniętym przez katastrofy, wojnę i bezrobocie. Po II wojnie światowej kardynał Sapieha stał na czele Krajowej Centrali Caritas. Do końca życia angażował się w dzieło miłosierdzia i był autorytetem dla wszystkich, którzy chcieli podążać za jego przykładem.

Słowa kluczowe


miłosierdzie; ufność; naród

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Archidiecezja Krakowska za pasterzowania Adama Stefana Sapiehy, red. ks. J. Wolny, Kraków 1982 (Księga Sapieżyńska, 1).

Czajowski J., Kardynał Adam Stefan Sapieha, Wrocław 1997.

Jan Paweł II, Bóg bogaty w miłosierdzie: ostatnia pielgrzymka Ojca świętego Jana Pawła II

do Ojczyzny, Warszawa 2006.

Kracik J., Ryś G., Dziesięć wieków diecezji krakowskiej, Kraków 1998.

Książę niezłomny, red. R. Bogacz, Kraków 2001.

Przybyszewski B., Zarys dziejów diecezji krakowskiej, Kraków 1998.

Wróbel W., Troska biskupa Adama Sapiehy o wysiedlonych i uchodźców w latach 1914–1916, Kraków 1999.




Copyright (c) 2015 Jan Nowak