truktury uczestnictwa w filozofii dramatu Józefa Tischnera

Łukasz Kołoczek

Abstrakt


Artykuł jest analizą sposobu, w jaki funkcjonuje w filozofii dramatu Józefa Tischnera pojęcie uczestnictwa. Wychodzę od stwierdzenia, że jest to podstawowe pojęcie tej filozofii. Za jego pomocą Tischner podaje dwa podstawowe znaczenia dramatu, a następnie bardzo często używa tego pojęcia. W mojej analizie obserwuję, w jaki sposób Tischner je stosuje, badam, kto uczestniczy i w czym, a także odtwarzam struktury tego uczestnictwa. W efekcie ujawnia się, że specyficzne rozumienie „uczestnictwa” powiązane jest z innymi podstawowymi pojęciami tej filozofii, np. ze wzajemnością czy horyzontem. Ujawnia się także – co jest sporym zaskoczeniem – egologiczny komponent filozofii dramatu.


Słowa kluczowe


Józef Tischner; dramat; filozofia dramatu; uczestnictwo; struktury uczestnictwa; zło

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Baus W., „Homo dramaticus” Józefa Tischnera, „Znak” 1991 nr 434, s. 105–111.

Bobko A., Myślenie wobec zła. Polityczny i religijny wymiar myślenia w filozofii Kanta i Tischnera, Kraków 2007.

Pokrywka M., Osoba, uczestnictwo, wspólnota. Refleksje nad nauczaniem społecznym Jana Pawła II, Lublin 2000.

Reale G., Historia filozofii starożytnej, t. 2, przeł. E. I. Zieliński, Lublin 2005.

Siwek A., Dobro a polityka. Platon i Tischner: dwie filozofie dobra, Warszawa 2014.

Spotkanie. Z ks. Józefem Tischnerem rozmawia Anna Karoń-Ostrowska, Kraków 2003.

Stawrowski Z., Solidarność znaczy więź, Kraków 2010.

Stróżewski W., Problemy uczestnictwa (partycypacji), w: Maski i twarze patriotyzmu, red. M. Karolczak, Kraków 2012, s. 121–150.

Tischner J., Filozofia dramatu, Kraków 2012.

Tischner J., Spór o istnienie człowieka, Kraków 2011.

Trocha B., Przestrzeń dramatu jako kategoria filozoficzna. Studium teorii przestrzeni Józefa Tischnera, Zielona Góra 2000.




Copyright (c) 2019 Łukasz Kołoczek